شهلا.....

سلام آقای احمدی نژاد.

 من یه دختر هوی متال هستم. از وقتی که این کتاب را خوانده ام تو این فضای اینترنت مطالب مربوط به این کتابو دنبال می کنم. حتی وبلاگ صاحب این کتابو دوستام بم معرفی کردن. این کتاب هم نماز خونم کرد و هم آدمم کرد. یه حیوون بودم تو لباس آدم. همه جا این کتابو تبلیغ می کنم و ازش تعریف می کنم.

تو وبلاگ همه اون کسایی که از این کتاب می گن. اومدم تو وبلاگ تون که بهتون بگم عاقبت به خیری مو مدیون این کتابم. ای کاش آقاسید اون کامنتی رو که براش گذاشته بودم میذاشت بیاد بالا. همه دلنامه هامو اونجا نوشته بودم. حرفی ندارم.... ایکاش ...

------------

احمدی نزاد

سلام بر شما

خیلی خوب است که یک رمان اینگونه انسان را متحول کند.البته به آقا سید هم باید حق داد که نتواند همه مطالب ارسالی برایش را در وبلاگ پایی که جا ماند بگذارد

زیرا هم اشخاص مجازی هستند وگاهی هم اصل مطلب به گونه ای است که ممکن است به ضرر گوینده باشد ویا به ضرر صاحب وبلاگ که ممکن است حمل بر باز کردن دکان وبازار گردد ویا ممکن است سید عزیز بخاطر مسائل اخلاقی ویا هزار ویک مسئله دیگر صلاح ندانستند دلنامه شما را در معرض خوانش عموم قرار دهند

با شناختی که بنده از مطالعه کتاب از سید ناصر حسینی بدست آورده ام حتم دارم دلیل منطقی وشرعی خوبی برای عدم درج داشته اند

اما این کتاب برای هر کسی پیام خاصی دارد

برای من نکاتی مهمی  داشت که به برخی از آنها اشاره می کنم

اول

دوباره مرا کمی از این دنیا ی مادی دور کرد .یاد شهدا ومظلومیت آنها....

دوم

بعد از دیدن فیلم اخراجی ها ویک سری رمان های جنگ  بخصوص با داشتن فضای نیمه طنز برخی از آنها جوی درست شده بود که از معنویت فضای جبهه ها کمتر خبری به گوش می رسید رمان پایی که جا ماند این خلا را به خوبی پر کرد وفضای معنوی والهی غالب جبهه را دوباره به تصویر کشید ودر برابر دیدگان ما قرار داد

سوم

قدر دان نعمت های خدا شدم وقتی خوردن یک لیوان آب خنک ویا یک قاچ هندوانه یا یک غذای بی منت وسیربرای انسان آرزو شود با خودم فکر کردم که ما چقدر در نعمت هستیم همین غسل های روز جمعه ویا ..

چهارم

چقدر ما به اسرا وشهدا مدیون هستیم وزیر بار دین آنها قرار داریم .انقلاب و ما چکار برای آنها کردیم ویا درست تر چکار برای خودمان کردیم .هم ما مسئولیم وهم صاحب منصبان که در کتاب به درد دل یک فرزند شهید اشاره کرده بود

نکته آخر

آمدن سید ناصر عزیز به وبلاگ خونین دلان را به فال نیک میگیرم ونشان آن میدانم که خداوند هنوز بوسیله بندگان خاص خودش به فکر من هم هست وبه بنده می گوید دلتنگ نباش خدایی هست که ترا با همه بدی هایت دوست دارد

-------------

دختر بابا

سلام.
تصمیم گرفتم دیگه با اسم همای ننویسم.چون اسم رمز بین ما بود حالا که لو رفته لزومی نداره.
شاید بابا خودش ندونه ولی این مدتی که در حال خوندن رمانهای جنگه هر وقت رفتم قم از فرصت استفاده کردم و شبها که پارسا خوابه اونا رو خوندم.
کتاب پایی که جا ماند جزو معدود کتابهایی بود که تا آخر خوندم و تنها کتابی بود که به دلم نشست.
متاسفانه کتابهای دیگه دچار تملق گویی وتعریفهای تصنعی شده بودندو ....
امیدوارم نویسنده کتاب همیشه در راه حق و حقیقت گام بردارد.

-----------

سلام خانم مهندس گل بابا

خوبه مخصوصا  با آن بلاهایی که نوار همای هنگام پخش سر ماشین ما در می آورد

نظر شما همیشه برای من قابل احترام است دختر بابا.به عمیق بودن آن هم معتقدم گرچه با من موافق نباشد